Organisatieadvies

Organisaties zijn levende systemen. De gedachte deze door reorganisaties, kanteling, sanering of welke interventie dan ook snel te kunnen omvormen berust op een illusie. Toch wordt die illusie door menig organisatieadviseur gekoesterd.
Ik geloof daar, na schade en schande, niet meer in. We kunnen in het veranderen van organisaties minder bereiken dan we vaak denken. Wel kunnen we de natuurlijke ontwikkeling van organisaties bevorderen, met name door te eren en te respecteren wat er is en mensen te helpen helderheid te bereiken over hun doelen en inspiratie. In dat proces kan de adviseur beter vroedvrouw dan gids zijn.

Als organisatieadviseur hanteer ik op de keper beschouwd eigenlijk maar drie principes:

1. Eren wat er is. De grootste fout die organisatieadviseurs (maar vooral ook managers) maken is te roepen dat de organisatie niet deugt en dat alles anders moet. Daarmee verlies je de aansluiting op de ‘ziel’ van de organisatie, de primaire bron die mensen bezielt om te doen wat ze doen. Daarin kunnen weliswaar patronen of werkwijzen zijn geslopen die je dysfunctioneel kunt noemen maar dat alleen het geval als mensen in organisaties dat ook gaan herkennen en erkennen.
2. Energie behouden. Managers en adviseurs hebben de neiging een andere organisatie te bedenken dan die ze aantreffen en vervolgens die met zachte of harde drang te reorganiseren. In dat proces is er bijna altijd diskwalificatie van de mensen die de organisatie vormgaven en dwang om bestaande manieren van denken en doen te veranderen. Die werkwijze leidt per definitie tot energieverspilling.
3. Leed wegnemen. Er wordt in organisatie veel geleden, vooral door mensen te belemmeren in hun natuurlijke wens te worden wie ze zijn. Mensen kunnen alleen in hun ‘flow’ komen als ze doen wat zich door hen wil uitdrukken. Het belemmeren van die authentieke expressie leidt tot frustratie en depressie.

Natuurlijk is het van belang dat organisaties een visie, strategie en werkwijze ontwikkelen maar dat kan alleen in een proces dat wordt geleid door deze drie principes. Daarin is uitgangspunt dat mensen in organisatie ‘weten’ wat hen te doen staat.